Ναύπλιο των αιώνων

Αθηναϊκό ακροκέραμο σε θέση κορυφαίου ακρωτηρίου

Γωνιακός Ερμής

Εκλεκτικιστική διώροφη οικία

Ο έφιππος Γέρος του Μωριά δείχνει προς την πόλη

Παλιό ποδήλατο

Βενετσιάνικη φοντάνα και αγωνιστικό ποδήλατο

Οθωμανικός τσεσμές

Ανθέμιο και ρόδακες στο διάκοσμο της pension

Όλα στριμωγμένα, αλλά γοητευτικά

Η Γερόντισσα

Ηραπτομηχανή της γιαγιάς, τραπεζάκι για το φρέντο

Απομεινάρια ρωμαϊκής σαρκοφάγου σε κάποιο δρομάκι του κέντρου

Εθνική Τράπεζα μινωϊκού ρυθμού! Τίνος έμπνευση;

Η πλατεία 34ου Συντάγματος

Σταυρός και λόγχες στο σταυροδρόμι δογμάτων και θρησκειών

Σήμερον εμού και αύριον άλλου

Τρούλος τζαμιού

Εκλεκτικιστικό φουρούσι

Δείγμα πλούτου

Ανθέμια πειραϊκού εργαστηρίου

Επίκρανο με γυναικεία πτερωτή μορφή

Ερμάκια

Σύγχρονα αντίγραφα

Το σπίτι με τους Δίες

Ακροκέραμα με τη μορφή του Διός καλυμμένα από λειχήνες. Αυτό δεν είναι το μόνο σημάδι εγκατάλειψης

Μετωπιαία και γωνίες, είναι έργα αθηναϊκού εργαστηρίου από κόκκινο πηλό

Η έδρασή τους γίνεται επί επιπέδων κεράμων. Η υπόλοιπη στέγη καλύπτεται από επίπεδα γαλλικά κεραμίδια

Φθορά και ρωγμές, εγκατάλειψη και αίσθηση τέλους

Το περιστέρι συμπληρώνει το κενό

Τα καλώδια της ΔΕΗ αποτελούν βασικό συστατικό στοιχείο του ελληνικού τοπίου

Εντύπωση προκαλεί το ξύλινο πρέκι του παραθύρου. Εντύπωση προκαλεί και ο τρόπος που στερεώνονταν στα κτήρια τα καλώδια των δικτύων κοινής ωφελείας στα πρώτα τους χρόνια

Μπροστά στο νεωτερισμό του ρεύματος και του τηλεφώνου, ο σεβασμός της αρχιτεκτονικής ήταν μία ασήμαντη λεπτομέρεια. Παρεμπιπτόντως, οι μονωτήρες, που φαίνονται από το έδαφος τόσο όμοιοι, παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία σχημάτων και επιγραφών και αποτελούν αντικείμενο συλλογής. Θα μας απασχολήσουν πάλι στο μέλλον

Μεταλλική ανάγλυφη επιγραφή της ασφαλιστικής εταιρείας Νorth British & Mercantile με τον Άγιο Γεώργιο δρακοντοκτόνο, προστάτη των Άγγλων

Το τυπικό νεοκλασσικό κιγκλίδωμα επάνω σε τσιμεντένιο εξώστη της πλαϊνής όψεως

Το σπίτι με τους Δίες και το αβέβαιο μέλλον, μάρτυρας μιας εποχής που δεν συγκινεί πλέον πολλούς

Εγκαταλελειμμένη οικία στην οδό Παλαμά της Αμαλιάδας

Οικονομική στενότητα των αρχών του 20ού αιώνα: παρ' όλη την εκλεκτικιστική αρχιτεκτονική σύλληψη, η παρούσα οικία δεν καλύφθηκε ποτέ με επίχρισμα. Αυτό θα έπρεπε να είχε γίνει όχι μόνο για αισθητικούς λόγους, αλλά πρωτίστως για λειτουργικούς: η πέτρα της περιοχής είναι αδιαμόρφωτος ψαμμίτης που χαράζεται με το νύχι και δεν είναι καλό να μένει εκτεθειμένη στην υγρασία. Η σιδηροδοκός είναι το ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στην παραδοσιακή ξυλοδεσιά και στο τσιμεντένο σενάζ που εφαρμόστηκε και στις πέτρινες οικοδομές από τη δεκαετία του 1920. Το γείσο, από πλάκες και τούβλα, έμεινε ομοίως ανεπίχριστο και στην τύπου Μασσαλίας κεραμοσκεπή δεν τοποθετήθηκαν ποτέ ακροκέραμα. Το σπίτι άντεξε τους σεισμούς, όχι όμως και η γωνία του γείσου

Πινακίδες ασφαλιστικών εταιρειών: η επάνω είναι δυσδιάκριτη, η κάτω αναγράφει «Φοίνιξ Βιέννης»

Το ίδιο διακοσμητικό σχέδιο με την οικία της οδού Όθωνος - Αμαλίας

Το ίδιο φουρούσι. Ψώνισαν από το ίδιο μαγαζί...

Αντί για τα συνήθη περίτεχνα φουρούσια, απλές σιδηροδοκοί συγκρατούσαν τα υπόστεγα των καταστημάτων

Το αέτωμα παραμένει στη θέση του, όχι όμως και το πορτόνι

Χαμένη μέσα στις σύγχρονες οικοδομές και χτυπημένη από τους σεισμούς και την οικονομική κρίση, η πέτρινη οικία δεν μπορεί να ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία, κι ας απέχει λίγα μόλις μέτρα από το Δημαρχείο της πόλεως

Αγίας Φιλοθέης 21: Παλαιό Συνοδικό Μέγαρο

Ο κεραμοπλαστικός διάκοσμος του παλαιού Συνοδικού Μεγάρου, όπως φαίνεται από την οδό Αγίας Φιλοθέης

Πήλινος κρατήρας

Το Συνοδικό Μέγαρο ανήγειρε ο Μητροπολίτης Αθηνών Γερμανός Καλλιγάς 

Τετράγωνα κολωνάκια με ροζέτα

Ζεύγη μικρών φουρουσιών στηρίζουν το γείσο

Πινακίδα της ασφαλιστικής εταιρείας Αδριατική Ασφαλιστική

Η οδός Αγίας Φιλοθέης από την Αδριανού προς τον καθεδρικό ναό. Δεξιά πίσω από το φοίνικα διακρίνεται το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο και μετά ο ναός του Αγίου Ανδρέα. Πίσω από το ναό βρίσκεται το παλαιό Συνοδικό Μέγαρο

Στις 29 Ιουλίου 1850 το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε τον Συνοδικό Τόμο με τον οποίον αναγνώριζε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το αυτοκέφαλο είχε ανακηρυχθεί μονομερώς από τις 25 Ιουλίου 1833, όταν ο βασιλεύς Όθων επικύρωσε το Βασιλικό Διάταγμα με τον τίτλο «Διακήρυξις περί της Ανεξαρτησίας της Εκκλησίας της Ελλάδος». Η μονομερής ανακήρυξη του αυτοκεφάλου εξόργισε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο διέκοψε την κανονική κοινωνία με την Ελλαδική Εκκλησία, χωρίς όμως και να την κηρύξει σχισματική. Με την έκδοση του Συνοδικού Τόμου δεν αναγνώρισε το διάστημα των ετών 1833 – 1850 ως κανονικό χρόνο αυτοκέφαλης διοίκησης.
Η πρώτη Ιερά Σύνοδος ήταν πενταμελής και το κτήριο της οδού Αγίας Φιλοθέης επαρκούσε. Ο αριθμός των μελών της αυξήθηκε με την Ένωση των Επτανήσων, καθώς και με όλες τις μετέπειτα επεκτάσεις του Ελληνικού Κράτους, οπότε τελικά η έδρα της μεταφέρθηκε στη Μονή Ασωμάτων Πετράκη. Στο αρχικό κτήριο παραμένει μέχρι σήμερα το Γραφείο Γάμων και Διαζυγίων της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.